ณ โรงเรียนหญิงล้วนชื่อดังยานแปดริ้วมีกลุ่มนักเรียนกลุ่มหนึ่งมีสมาชิก5คนเวลาจะทำอะไรจะมี1คนเป็นส่วนเกินตลอดไม่ว่าจะเดินไปไหนทำงานอะไรหรือมีงานกลุ่มจับคู่2คนเธอคนนี้รู้สึกแย่ตลอดเพราะทุกครั้งที่จับคู่เพื่อนในกลุ่มไม่เคยเลือกเธอไปคู่ด้วยเลยสักครั้ง เธอไม่มีความสุขในชีวิตวัยเรียนเลยทำให้เธอรู้สึกไม่อยากไปโรงเรียนแต่ก็ต้องไปเพื่อนไม่เคยที่จะสนใจเธอเลยคนรอบข้างด้วยก็เช่นกันเมื่อมันสะสมมาเรื่อยๆเธอจึงเกิดความน้อยใจเลยฆ่าตัวตายภายในห้องของตนเอง ทางบ้านเมื่อเจอศพเธอก็ไม่มีใครได้แจ้งไปยังทางโรงเรียนและปล่อยเรื่องนี้ให้มันเงียบเรื่อยมา 

จนวันหนึ่งคุณครูรู้สึกว่าเธอขาดเรียนไปหลายวันเลยถามกับทางกลุ่มเพื่อนของเธอแต่เพื่อนของเธอก็ตอบว่าไม่รู้เหมือนกัน ผ่านมาได้ไม่กี่นาทีเธอก็ปรากฎเข้ามาอยู่ในห้องโดยเธอนั้นนั่งนิ่งเกือบตลอด แรกๆเพื่อนก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะเธอเป็นคนนิ่งๆอยู่แล้วแต่เมื่อนานไปเพื่อนของเธอรู้สึกว่าเธอแปลกๆเลยนัดกันว่าหลังเลิกเรียนพวกเรานัดเธอมาคุยกันดีกว่าแต่เลิกเรียนแล้วก็ไม่พบเธอเลยตัดสินใจไปหาเธอที่บ้านเมื่อพบแม่ของเธอจึงบอกว่าขอพบกับเธอหน่อยแต่เเม่ของเธอบอกกับพวกเราว่า          ”ลูกของเธอนั้นตายไปตั้งแต่ต้นเดือนเเล้ว ”เพื่อนของเธอรู้สึกชาไม่ทั้งตัวพร้อมกับขนลุกทุกคนต่างกลัวและหวาดระแวง กลางดึกเธอได้ไปเข้าฝันเพื่อนของเธอคนแรกเช้ามาเพื่อนคนที่ฝันไปเล่าให้เพื่อนในกลุ่มฟังว่าเธอนั้นได้มาเข้าฝันแต่เพื่อนคนอื่นก็ไม่ได้กลัวอะไรก็ได้แต่ปลอบใจ ต่อมากลางคืนเพื่อนคนต่อไปก็โดนเธอเข้าฝัน เช้ามาก็ไปเล่าให้กลุ่มเพื่อนฟังและความฝันเธอเหมือนกับคนแรกเลยแต่มันน่ากลัวกว่า เธอจะไปเข้าฝันเพื่อนทีละคนๆเพื่อนต่างเริ่มกลัวเพราะแต่ละคืนที่ฝันมันเริ่มน่ากลัวมากขึ้นในทุกวันๆ จนพวกเพื่อนของเธอกลัวการนอนเพราะพวกเรารู้ว่าเมื่อไหร่ที่พวกเขานอนจะต้องฝันถึงเพื่อนที่ตายไปและจะได้ยินเสียงกระซิบที่ข้างหูว่า               

“พวกมึงจะต้องรู้สึกแย่ไม่แพ้กับกูที่ทุกข์ทรมานมาตลอด” ได้ยินแบบนี้อยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แรกๆพวกเขาคิดว่ามันคงเป็นเสียงที่พวกเขาคิดขึ้นมาเองแต่เพื่อนคนอื่นก็ได้ยินเสียงแบบนี้ได้ยินแบบเดียวกันหมด จนพวกเราคิดว่าเพื่อนคนนี้ไม่เคยอยู่ไกลจากพวกเขาเลยเป็นแบบนี้มาตลอดจนเพื่อนๆเป็นบ้า


การถูกละเลยทางความรู้สึก เรื่องเล็กน้อยของใครคนนึงอาจจะเป็นเรื่องที่ใหญ่มากๆของใครอีกคน ฉะนั้นอย่าละเลยความรู้สึกของคนที่อยู่ข้างๆ สิ่งเดียวที่เอากลับคืนมาไม่ได้คือความรู้สึกที่เสียไปแล้ว อย่าให้ความสูญเสียมาเป็นปมในชีวิต แน่นอนว่าไม่มีใครต้องการถูกละเลย มันอาจจะเจ็บปวดเป็นอย่างยิ่งถ้าหากคนคนนั้น คือ เพื่อนรักหรือคนสำคัญของคุณ หากคุณเคยชินกับการใช้เวลาส่วนใหญ่กับบุคคลนั้นหรือไปเที่ยวกันในกลุ่มเพื่อน ก็อาจจะรู้สึกไม่สนุกที่ถูกละเลย สิ่งนี้อาจจะทำให้เราคุ้มคลั่ง รู้สึกแย่เกี่ยวกับตัวเองหรือแม้แต่รู้สึกอายถ้าหากเขาตั้งใจทำสิ่งนี้กับคุณต่อหน้าคนอื่น เราจะเสียความรู้สึกมากกว่านี้กับสิ่งที่ทำโดยไม่คิด อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าสถานการณ์นี้จะไม่พึงประสงค์แค่ไหน เราก็ต้องจดจ่อกับชีวิตและเป้าหมายและสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข อย่าทำให้เขาเห็นว่าความสุขทั้งหมดขึ้นอยุ่กับเพื่อนทุกคน